Jedną nogą już w ogrodzie...

 ale drugą nadal w pracy. Finisz, zamykanie wszystkiego, porządki, bieżące sprawy...

Zanim ostatni raz zamknę za sobą drzwi mojego biura, muszę jeszcze sporo popracować. Dlatego dzisiaj - dla równowagi - uciekłam na trochę dla do Borkowa. W głowie od razu lepiej, tylko ledwie się ruszam ze zmęczenia. Tydzień przerwy i jednak kondycja marniutka ;-)

Ale plan wykonany! Koszenie opłotków, czyszczenie podjazdu, jednym słowem zaczęłam jesienne porządki. Bardzo mokro wszędzie, ale i tak ogród rudzieje na potęgę. Pędzelki krwiściąga nad mieszanką bodziszków i tojeści orzęsionej.

Warkocze krwawnicy zostawiam na zimę. Oszronione będa piękne. 

Nie wiem już sama, co lubię w tym widoku najbardziej ;-) Kłosy trzcinnika? Złoto dzielżanów, czerwień berberysów, czy dostojność  rozplenicy.

Kwiaty świecznicy! 

Rudbekia naga i wiejski płotek - połączenie doskonałe ;-) 

Łączka u bobrów. 

   

Za sprawą berberysów ogród także czerwienieje.

A nowa rabata bardzo biedna :-(  Sarny obgryzły sporo, uszkodziły niektóre rośliny. Czasem mam ich na prawdę dosyć. Róże też zjadły, a miały być jeszcze piekne kwiaty.   

Może jeszcze jednak w październiku zajmę się dalszym uzupełnianiem dziur. Na razie po prostu czekam na ten ostatni dzień w pracy...