Śniegowy Borków.

Jak zawsze trochę z obawą o dotarcie do tego odludnego miejsca, jednak pojechałam. Już 17 dni minęło, do tego zapowiadane gigantyczne mrozy uprzytomniły mi błąd, jaki popełniłam - zostawiłam włączoną lodówkę, zakładając w listopadzie, że zimy nie będzie. 

Zbliżające się mrozy poniżej 20 stopni mogłyby nie tylko uszkodzić bezpowrotnie ten mój cudny nowy sprzęt, ale nawet zagrozić pożarem. Nie było wyboru, musiałam pojechać i wyłączyć prąd. Oczywiście nie obyło się bez paru momentów z buksującymi w kopnym śniegu kołami, ale nie pierwszy to raz, to i dałam radę.

Dodatkową atrakcją poza cudnymi widokami były sarny szusujące przed samochodem. Niestety, zbyt skupiona na szorowaniu drogi w śniegu, nie zdołałam ich uwiecznić.

Uwieczniłam za to moje cortenowe zwierzaczki ;-)))) i nie tylko.

 

Ogród śpi pod śniegowym okryciem, tylko zwierz wszelaki ślady zostawia ;-)

Bobrów oczywiście ani śladu. Przewidując zimę stulecia parę tygodni wcześniej, zorganizowały tę swoją dziką akcję cięcia drzew na potęgę. Świstak przewiduje wiosnę, moje bobry doskonale zapowiadają nadchodzące ciężkie zimy!