Pierwsza wizyta w 2026!

Czekałam na uspokojenie warunków drogowych i jak tylko uznałam, że jest bezpiecznie, ruszyłam w śnieżną dal ;-) Borków w śniegu to jednak rzadkość i bardzo chciałam uwiecznić te obrazki. Dojechałam bez żadnych przeszkód pustymi niemal drogami i ruszyłam na inspekcję bobrowych wyczynów.

A tu niespodzianka! Nawet konary zaniesione przeze mnie nad rzeczkę nie ruszone. Żadnych nowych szkód, tylko masa rozmaitych tropów. Niestety już zasypane świeżym puchem i trudne do rozpoznania. Podłączyłam kamerkę do ładowarki i ruszyłam na wędrówki po okolicy.

Najpierw do bobrowego zakątka.

 To jest zatoczka na terenie mojej działki, całkowicie oddana bobrom do dyspozycji. Mają tu tyle dobra, że nie rozumiem, dlaczego czasem wędrują do ogrodu.

Rzeczka wije się wokół ogrodzenia, a ja czasem zapuszczam się w te dzikie ostępy, Czasem, bo zwykle nie mam kiedy ;-) Prace ogrodowe mają pierwszeństwo. Dzisiaj nie był to czas na prace ogrodowe, nawet kopców krecich nie dało się ruszyć. Zmarznięte na kamień.

Tak wyglądają te dalsze części bobrowego królestwa.

 

Kiedy dotarłam do  tego rozlewiska, wyszło słońce! Ja, słońce i dzika natura. Ani śladu jakiejkolwiek zwierzyny, cisza, tylko gdzieś daleko popiskiwały jakieś ptaki.

Wróciłam do ogrodu, by i tu uwiecznić te styczniowe obrazki. Niektóre dość zabawne, jak ten trawiasty jeż ;-)

 

W śnieżnym ogrodzie dekoracje są bardziej widoczne i stają się niemal pierwszoplanowe. Chyba że mają taką konkurencję ;-)

 

Trzmielina i rozmaryn nic sobie z zimy nie robią i rosną zielone jak w lecie! 

 

 Bardzo lubię tę krówkę. Ale miskanty chyba nawet bardziej ;-)))))

Tu widać ile rozmaitych łap i łapek wędrowało po Borkowie. To są bardzo mile widziani goście. Bobry też mogą sobie spacerować, byle nie robiły szkód.

Rok ogrodowy 2026 uważam za otwarty :-)